Geen beleggingsangst meer!

Sinds een aantal maanden ben ik aan het beleggen bij Semmie. Omdat ik hier zelf niets voor hoef te doen, vind ik dit niet eng. Ik kan namelijk niets fout doen. Er is een automatisch incasso van xx euro per maand en tot nu toe heb ik daar een rendement op van meer dan 4%! Dat dit morgen anders kan zijn weet ik, maar ik beleg voor de lange termijn en alles boven de huidige spaarrente is een extraatje. 

In de afgelopen maanden ben ik me meer gaan verdiepen in beleggen en heb ik een deel van mijn angsten bezworen. Ik heb een beleggingsrekening bij de ASN bank geopend en ben hier begonnen met een inleg van xx euro, verspreid over verschillende fondsen. Ook deze beleggingen zijn voor de lange termijn. Via de mobielbankierenapp van ASN is dit erg eenvoudig. Nu ik dit kan denk ik dat ik ook mijn account bij DEGIRO eens ga bekijken, die heb ik ooit aangevraagd maar heb er verder nooit iets mee gedaan. Ik mag van mezelf nog xx euro per maand aan beleggen uitgeven, de rest van mijn geld gaat naar gewone spaarrekeningen; eentje waar ik het meteen kan opnemen, en twee waar de bedragen niet opneembaar zijn voor 10, respectievelijk 15, jaar. 

Er wordt natuurlijk altijd geadviseerd om alleen te beleggen als je het geld langere tijd (of helemaal) kan missen. Om dit uit te rekenen zijn er allerhande manieren maar in het kort komt het erop neer dat je natuurlijk een buffer moet hebben voor onvoorziene zaken. Daarnaast zou je ook nog kunnen overwegen of je niet beter eerst je hypotheek, afhankelijk van de rente die je daarover betaald, moet afbetalen. In mijn geval heb ik een buffer en géén hypotheek, dus is beleggen een goede optie om meer rendement te proberen te behalen. 

Omdat ik in 2020 geen geld zal uitgeven aan kleding (2020 wordt mijn bespaarjaar, daarover binnenkort meer!) zal ik mijn maandelijkse kleedgeldbudget + iets extra's beleggen. 

Ook zal ik doorgaan met crowdfunding want deze projecten vind ik belangrijk voor de ontwikkeling van werkgelegenheid in andere, minder rijke, landen. En zo heb ik het gevoel dat ik ook daar een steentje bijdraag aan een betere maatschappij. 

Beleggingsangst

Ik vind dat ik een behoorlijk spaarpotje heb. Hier heb ik erg mijn best voor gedaan. Ik heb mijn hypotheek een aantal jaren geleden afgelost, heb nu al 7 jaar dezelfde kleine auto en rijd daar ongeveer 2500 km per jaar mee,  de rest fiets ik of rijd ik mee met partner Georg in zijn bestelbus. Daarnaast koop ik niet veel op het gebied van spullen en kleding. Iedere drie jaar heb ik  een bespaarjaar en dan koop ik helemaal geen kleding.  Verder zijn we geen ‘big spenders’. We kopen wat we nodig hebben en hebben geld over voor leuke dingen en goed en lekker eten.


Goed, dat spaarpotje dus. Waarom heb ik dat? Ik dacht dat ik begon te sparen om eerder te stoppen  met werken.  Ik word dit jaar 52, werk al sinds mijn 18^e fulltime. Deeltijd werken was in de tijd dat ik begon niet zo gewoon als nu, dat deed allen als vrouw met kinderen. Die kinderen had ik niet en zijn er nooit gekomen dus bleef ik  voltijd werken.  Omdat ik mijn werk in het onderwijs leuk vind én behoorlijk ambitieus ben kreeg ik al vlot meer verantwoordelijkheden en daardoor ook meer salaris. In eerste instantie gaf ik dat ook  uit, schoenen, tassen, kleding, make-up, frutsels en weet ik veel wat. Ik vond uitgeven makkelijk. Nu vind ik dat ik genoeg spullen heb en daarnaast geen behoefte om mee te willen doen met de laatste trends. En dan houd je geld over!


Sinds ik blogs lees van mensen die consuminderen, duurzaam leven, beleggen, eerder willen stoppen met werken heb ik gemerkt dat ik niet de enige ben met een spaarpotje. De blogs die  gaan over beleggen lees ik met bewondering. Vooral omdat ik  de materie zo  ontzettend ingewikkeld vind. Ik heb vorige jaar een rekening  bij De Giro  geopend, maar er tot nu  toe  nog niets mee  gedaan. Vorige zomer wilde ik mezelf gaan bijscholen op  het gebied van beleggen maar steeds weer haakte ik af na het lezen van de  eerste paar bladzijden van een boek of  website op  dit  gebied. Wil ik dan toch niet  beleggen? Ik weet het niet. Heb ik nog meer geld nodig? Ik weet het niet. Wil  ik echt eerder stoppen of minder werken? Ook dat weet ik niet! Wat ik wel weet is dat ik bang ben. Bang dat beleggen een fiasco wordt. Bang  dat ik later toch niet voldoende geld heb. Bang om straks thuis te zijn en niet te weten wat  ik moet doen met alle vrije tijd want mijn zuurverdiende (spaar)geld opmaken  durf ik  dan vast ook  niet! Dus ik denk dat ik lijd aan beleggingsangst. 


Wat ik sinds begin van dit jaar wel durf is meedoen aan crowdfunding projecten. Tot nu toe alleen met projecten waar mensen in verre landen hun bedrijven mee kunnen laten groeien of verbeteren. De rentepercentages zijn laag, mijn inleg is tot nu toe ook laag, maar het gevoel dat het me geeft is goed. En als ik mijn geld zou verliezen dan zou ik er geen moeite mee hebben, maar het eerder vervelend vinden voor de andere partij. Het zou namelijk betekenen dan hun project mislukt was. Ik ben van  plan om dit de komende jaren te blijven doen en wellicht mijn inleg te verhogen door middel van het eerder ingelegde geld, met  rente, weer opnieuw te investeren. Het is geen beleggen, maar voor mij een eerste stap.


Voor het echte beleggen moet ik misschien wel een cursus volgen, hoe moeilijk kan dit zijn?  Maar heel veel zoeken op  het wereldwijdeweb levert niet veel cursusresultaten in mijn  omgeving op. Wel zijn er wat beleggersclubs actief, maar die zitten natuurlijk niet te wachten op  een leek in hun midden. 


Blijf ik voorlopig  dus zitten met een flinke spaarpot die almaar groter word doordat ik nog  steeds fulltime werk, niet veel geld uitgeef en dus iedere maand geld over kan schrijven naar mijn spaarrekeningen! Ik weet het, een zeer luxe positie dus waar hebben we het over? 

Dit artikel is geschreven voor  en gepubliceerd op Zuinigeman.nl op 25 mei 2019.